شمارهٔ ۱۴ - در فیض بیداری و مدح شاه سریر ولایت (با تجدید مطلع) گوید

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیه: اری۲۱ بیت

صلا زدند سحر بلبلان گلزاریکه دیده واکن و دریاب فیض بیداری

بمهد خاک چه خوابیده ای ازین غافلکه می کنند ترا قد سیان طلبگاری

تو چند خفته و روحانیان ترا نگرانزاوج منظر این هفت قصر زنگاری

کنون که قافله فیض می رسد برخیزبود دهند بدستت لوای سالاری

فراز چرخ نگر بر کواکب سبعهنجوم ثابته بین بر سپهر زنگاری

صفای آینه صبح را نگر ز آن پیشکه یابد از تف آه ستمکشان تاری

فسرده چند نشینی برو خروشی چندبوام گیر زناقوسیان زناری

ز بیقراری افلاک می توان دریافتکه در سراغ کسی گشته گرم سیاری

کلاه گوشه قدرت بر آسمان سایداگر سری تو برین آستان فرود آری

مقربان همه در سجده اند شرمت بادچرا تو غافلی از کبریای جباری

در آن ریاض گلی تا بسر توانی زددرین حدیقه چرا گلبنی نمی کاری

رسد اگر بمشام تو آن روایج فیضعجب که نافه گشائی ز مشگ تاتاری

گرت هواست که بزمی فروزد از تو چو شمعبخنده بخش کمی و بگریه بسیاری

توان به اشک جگر گون چو خامه رنگین کردمباش حله ترا گو بزیر زرتاری

بفر دوست مجو یاری از کسی و اگربر آن سری که بجوئی ز عشق خونباری

بقصر خلد زند خنده ها و میرسدشخرابه ای که دروعشق کرده معماری

کسی که یافت ز عشقت نظر چو یوسف مصرشود عزیز دوروزی اگر کشد خواری

ببوستان سحر این نغمه ام بگوش آمدزبلبلان کهن آشیان گلزاری

که گر سلامت پرواز بوستان اینستخوشا ملامت عشق و خوشا گرفتاری

عروس مطلعی از گلستان اندیشهگشود بند نقاب از غدار گلناری

تمام عشوه چو سیمینبران نوشادیهمه کرشمه چو مه طلعتان فرخاری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی از حالت بیداری و غفلت انسان صحبت می‌کند. بلبلان در گلزار به سحر آواز می‌زنند و از مخاطب می‌خواهند که خواب را ترک کرده و از فیض بیداری بهره‌برداری کند. شاعر به او یادآوری می‌کند که از خواب غفلت بیدار شود و فرصت‌ها را از دست ندهد. او به زیبایی‌های آسمان و جاذبه‌های روحانی اشاره می‌کند و می‌گوید که در فضای زندگی باید تلاش کرد و غفلت را کنار گذاشت. همچنین درباره عشق و جستجوی معانی عمیق آن و تأثیر آن بر زندگی یادآور می‌شود. در نهایت، شعر به ارزش عشق و زیبایی‌ها در زندگی اشاره دارد و به خواننده می‌گوید که باید درگیر این احساسات شود تا از زندگی بهره‌مندتر گردد.