الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
بخش ۱ - فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجحفی‌العلم و درجة العلم و المتعلّم والسائل والمسئول، قال‌اللّٰه تعالی: والذین اوتوا العلم درجات، و قال ایضاً: قل هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون، قال النّبی علیه‌السّلام: العلماء ورثة الانبیاء، و قال ایضاً: اطلبوا العلم ولو بالصّین، و قال صلّی‌اللّٰه علیه و سلّم: نوم العلماء خیر من عبادة الجهلاء، و قال: العلم علمان علم الابدان و علم الادیان.بخش ۲ - التمثیل فی وضع الشی بغیر موضعهآن شنیدی که ابلهی برخاستبخش ۳ - فی الجاهل و یظن العالمرافضی را عوام در تف کینبخش ۴ - التمثیل فی‌العالم والمتعلّماز عمل مرد علم باشد دوربخش ۵ - التّمثیل فی‌المحبّة والشّکرآن یکی خیره ز اشتری پرسیدبخش ۶ - حکایت شبلی رحمة‌اللّٰه در اخلاص و ریاشبلی آنگه که کرد از خود صیدبخش ۷ - حکایة فی‌العجز والسکوتشبلی از پیر روزگار جُنیدبخش ۸ - فصل فی ذکرالعشق و فضیلته و صفة‌العشق والعاشق والمعشوق ذکرُالعشق یُریح القلوب و یُزیل الکروبدلبرِ جان‌ربای، عشق آمدبخش ۹ - حکایت در کمال عشق و عاشقیعاشقی را یکی فسرده بدیدبخش ۱۰ - التمثیل بقصّة آدم علیه‌السلام و سبب عشقهدل خریدار نیست جز غم رابخش ۱۱ - فی صفة‌العشقصورت عشق و عقل گفتار استبخش ۱۲ - فی اشراق العشقاین چنین خوانده‌ام که در بغدادبخش ۱۳ - التمثّل فی احتراق العشق و اظهارهرفت وقتی زنی نکو در راهبخش ۱۴ - ذکر معنی و برهان عشقدعوی عشق و عقل گفتارستبخش ۱۵ - در عشق مجازیدر بهشت از نه اکل و شُربستیبخش ۱۶ - اندر معنی دل و جان و درجات آن ذکرالقلب انفع لان شأنه رافعجد زند بوسه بر ستانهٔ دلبخش ۱۷ - اندر جان و دل و تن گویداز دَرِ تن که صاحب کُلهستبخش ۱۸ - اندر صفت پرورش دل گویددل قوی کند ز زحمت و بیمبخش ۱۹ - اندر صفت شب گویدچون نهان شد ز بهر سود زمین