بخش ۱۵ - در عشق مجازی
در بهشت از نه اکل و شُربستیکی ترا زی نماز قربستی
منبلی گفت بر درش قائمزان شدستم که اکلها دائم
دوستداران درگهش سمرندلقمه خواران خلد او دگرند
برهٔ شیر مست و مرغ سمینچشم داری ز وی بیومالدین
دوستان زو همه لقا خواهنددر دعا زو همه رضا خواهند
تو ز وی روز عرض نان خواهیمی و شیر و عسل روان خواهی
میل تو هست جمله سوی طعامنه به دارالخلود و دارلسلام
حظّ دنیای جفت رنج و تعبهست ملبوس و مطعم و مشرب
منکح و مسکن و سماع و لقاوعده دادهست مر ترا فردا
تو چو در بند و قید هر هفتیبه درش زان سبب همی رفتی
گر ندادیت وعده این هر هفتزود پیدا شدی ترا آکفت
نه ورا بندهای نه در بندیاز دَرِ گریهای چرا خندی
خویشتن بین بوی چو دیو مدامتا بوی زیر چرخ آینه فام
تا به زیر زمانهٔ کهنستنفس در آرزو مراغه زنست
مرغ دولت چو خانگی نبودزاغ هرجای بودنی برود
نفس در پیش عشق سگداریستنفس در راه عشق بیکاریست
هم بدین پای بند و لطف غریبتاج سر گشت و گوشمال ادیب
هست گفتارت از چه بیم آریدرد پهلو و رنج بیماری
نه چه پهلوی عایشه بشکستگفت پیغمبرش که بردی دست
خارکی را که میخلد در پایدستگاهی بساختست خدای
زانکه داند کرم که محض کرمبکند ضایع آن عنا و الم
تو دعا گویی و اجابت نهزانکه داری دل و انابت نه
زانکه داند خدای انابت راحکمتش مانع است اِجابت را