باب اول در عدل و تدبیر و رای
بخش ۱ - سر‌آغازشنیدم که در وقت نزع روانبخش ۲ - حکایت در تدبیر و تأخیر در سیاستز دریای عمان برآمد کسیبخش ۳ - گفتار اندر بخشایش بر ضعیفاننه بر حکم شرع آب خوردن خطاستبخش ۴ - در معنی شفقت بر حال رعیتشنیدم که فرماندهی دادگربخش ۵ - حکایت در شناختن دوست و دشمن راشنیدم که دارای فرخ تباربخش ۶ - گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلومتو کی بشنوی نالهٔ دادخواهبخش ۷ - هم در این معنیخبر یافت گردن‌کشی در عراقبخش ۸ - حکایت در معنی شفقتیکی از بزرگان اهل تمیزبخش ۹ - حکایت اتابک تکلهدر اخبار شاهان پیشینه هستبخش ۱۰ - حکایت ملک روم با دانشمندشنیدم که بگریست سلطان رومبخش ۱۱ - حکایت مرزبان ستمگار با زاهدخردمند مردی در اقصای شامبخش ۱۲ - گفتار اندر نگه داشتن خاطر درویشانمها زورمندی مکن با کهانبخش ۱۳ - حکایت در معنی رحمت با ناتوانان در حال تواناییچنان قَحط سالی شد اندر دمشقبخش ۱۴ - حکایتشبی دود خلق آتشی برفروختبخش ۱۵ - اندر معنی عدل و ظلم و ثمرهٔ آنخبرداری از خسروان عجمبخش ۱۶ - حکایت برادران ظالم و عادل و عاقبت ایشانشنیدم که در مرزی از باختربخش ۱۷ - صفت جمعیت اوقات درویشان راضیمگو جاهی از سلطنت بیش نیستبخش ۱۸ - حکایت عابد و استخوان پوسیدهشنیدم که یک بار در حله‌ایبخش ۱۹ - گفتار اندر نکوکاری و بدکاری و عاقبت آنهانکوکار مردم نباشد بدشبخش ۲۰ - حکایت شحنه مردم آزارگزیری به چاهی در افتاده بودبخش ۲۱ - حکایت حجاج یوسفحکایت کنند از یکی نیکمردبخش ۲۲ - در نواخت رعیت و رحمت بر افتادگانمدر پرده کس به هنگام جنگبخش ۲۳ - حکایت در این معنییکی را حکایت کنند از ملوکبخش ۲۴ - گفتار اندر بی‌وفائی دنیاجهان ای پسر ملک جاوید نیستبخش ۲۵ - در تغیر روزگار و انتقال مملکتشنیدم که در مصر میری اجلبخش ۲۶ - حکایت قزل ارسلان با دانشمندقزل ارسلان قلعه‌ای سخت داشتبخش ۲۷ - حکایتچو الب ارسلان جان به جان‌بخش دادبخش ۲۸ - حکایت پادشاه غور با روستاییشنیدم که از پادشاهان غوربخش ۲۹ - حکایت مأمون با کنیزکچو دور خلافت به مأمون رسیدبخش ۳۰ - حکایت درویش صادق و پادشاه بیدادگرشنیدم که از نیکمردی فقیربخش ۳۱ - حکایت زورآزمای تنگدستیکی مشت زن بخت و روزی نداشتبخش ۳۲ - حکایت در معنی خاموشی از نصیحت کسی که پند نپذیردحکایت کنند از جفاگستریبخش ۳۳ - گفتار اندر رای و تدبیر ملک و لشکرکشیهمی تا برآید به تدبیر کاربخش ۳۴ - گفتار اندر نواخت لشکریان در حالت امندلاور که باری تهور نمودبخش ۳۵ - گفتار اندر تقویت مردان کار آزمودهبه پیکار دشمن دلیران فرستبخش ۳۶ - گفتار اندر دلداری هنرمنداندو تن، پرور ای شاه کشور گشایبخش ۳۷ - گفتار اندر حذر کردن از دشمناننگویم ز جنگ بد اندیش ترسبخش ۳۸ - گفتار اندر دفع دشمن به رای و تدبیرمیان دو بدخواه کوتاه دستبخش ۳۹ - گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشیچو شمشیر پیکار برداشتیبخش ۴۰ - گفتار اندر حذر از دشمنی که در طاعت آیدگرت خویش دشمن شود دوستداربخش ۴۱ - گفتار اندر پوشیدن راز خویشبه تدبیر جنگ بد اندیش کوش