بخش ۳۹ - گفتار اندر ملاطفت با دشمن از روی عاقبت اندیشی

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)۱۰ بیت

چو شمشیر پیکار برداشتینگه دار پنهان ره آشتی

که لشکر شکوفان مغفر شکافنهان صلح جستند و پیدا مصاف

دل مرد میدان نهانی بجویکه باشد که در پایت افتد چو گوی

چو سالاری از دشمن افتد به چنگبه کشتن درش کرد باید درنگ

که افتد کز این نیمه هم سروریبماند گرفتار در چنبری

اگر کشتی این بندی ریش رانبینی دگر بندی خویش را

نترسد که دورانش بندی کندکه بر بندیان زورمندی کند؟

کسی بندیان را بود دستگیرکه خود بوده باشد به بندی اسیر

اگر سر نهد بر خطت سروریچو نیکش بداری، نهد دیگری

اگر خفیه ده دل بدست آوریاز آن به که صد ره شبیخون بری

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره اهمیت حفظ آشتی و صلح در زمانی که جنگ در جریان است، صحبت می‌کند. شاعر توصیه می‌کند که حتی در میدان نبرد باید به دنبال صلح بود و مراقب بود که دشمنان به راحتی به اسیر نکردن سالاران خود فکر کنند. او هشدار می‌دهد که اگر کسی به جای خصومت، دست به صلح بزند، ممکن است در پایان پیروز شود. همچنین تأکید می‌کند که نباید از بندهای دیگران غافل شد و باید به یاد داشت که هر کسی ممکن است در دام بیفتد. در نهایت، شاعر می‌گوید بهتر است از روش‌های پنهانی برای دستیابی به پیروزی استفاده کنیم تا از درگیری‌های آشکار.