بخش ۶ - گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم
تو کی بشنوی نالهٔ دادخواهبه کیوان برت کلهٔ خوابگاه؟
چنان خسب کآید فغانت به گوشاگر دادخواهی برآرد خروش
که نالد ز ظالم که در دور توستکه هر جور کاو میکند جور توست
نه سگ دامن کاروانی دریدکه دهقان نادان که سگ پرورید
دلیر آمدی سعدیا در سخنچو تیغت به دست است فتحی بکن
بگو آنچه دانی که حق گفته بهنه رشوت ستانی و نه عشوه ده
طمع بند و دفتر ز حکمت بشویطمع بگسل و هرچه دانی بگوی