غزلیات
شمارهٔ ۱ای ترکِ لاله‌رخ بده آن لاله‌گون شرابشمارهٔ ۲گفتم که چند صبر کنم ای نگار؟ گفت:شمارهٔ ۳ای نگارین چون تو از خوبان کجاستشمارهٔ ۴دیده گر در فراق خون باردشمارهٔ ۵بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیرشمارهٔ ۶در دل چو خیره خیره کند عشق خار خارشمارهٔ ۷مرا روی تو ای نازنین نگارشمارهٔ ۸طعنه زنی که یار کنم دیگرشمارهٔ ۹ای گشته دل من به هوای تو گرفتارشمارهٔ ۱۰ای سلسله مشک فکنده به قمر برشمارهٔ ۱۱آمد آهسته با کرشمه و نازشمارهٔ ۱۲ای می لعل راحت جان باششمارهٔ ۱۳در بزم پادشا نگر این کاروبار گلشمارهٔ ۱۴بدم دوش با آن نیازی به همشمارهٔ ۱۵ - از زبان پادشاهای لعبت و بت و صنم و حور و شاه منشمارهٔ ۱۶به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جانشمارهٔ ۱۷بدرود همی کرد مرا آن صنم منشمارهٔ ۱۸غم بگذرد از من چو به من برگذری توشمارهٔ ۱۹ای ترک ماهروی ندانم کجا شدیشمارهٔ ۲۰چو مه روی نیکو برآراستیشمارهٔ ۲۱تابنده ماه باز برآراستیشمارهٔ ۲۲ای آنکه به رخساره ارغوانی