شمارهٔ ۱۱
آمد آهسته با کرشمه و نازدوش نزد من آن نگار طراز
زلف پرپیچ بر شکست به گلچشم پر خواب سرمه کرده به ناز
بر نهاده بر ابروان چوگانتیر غمزه به چشم تیر انداز
گفتمش چون روی به نومیدیچنگ مانند ناز کرد آغاز
ای نیازی مرا نیاز به توستورچه دارد به من زمانه نیاز
من چو پرداختم به مهر تو دلتو زمانی به وصل من پرداز