شمارهٔ ۶
در دل چو خیره خیره کند عشق خار خاربا رنج دیر دیر کند صبر دار دار
در تن خزد ز بویه وصل تو مور موردر من جهد ز انده هجر تو مار مار
سر در کشم به جامه در از شرم زیر زیرگریم ز فرقت تو دل آزار زار زار
بر دیده ام چو اشک زند یار تیر تیرپیچان شوم چنانکه کنم جامه تار تار
آویزدم نظر نظر اندر مژه مژهاز دانه دانه لؤلؤ دیده چو هار هار
تا کی برآزماییم ای دوست نیک نیکتا چند برگراییم ای یار بار بار
گل گل فتاده بر دو رخ من رده ردهتا تازه تازه در جگرم خست خار خار
غم کم خورم که هست زیانکار خیر خیردل خوش کنم که هست جفاکار یار یار
از راهها که هست مخوفست راه راهوز کارها که هست نه خوبست کار کار