قصاید
شمارهٔ ۱ - مثنوی در مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س)ای گرامی دخت سالار اممشمارهٔ ۲ - در مدح امام العصر خاتم الاوصیا عجل‌الله تعالی فرجهکه خفته اندرین قالب که باشد اندرین ماویشمارهٔ ۳ - در نصیحت و وقایع سر مسلم(ع)دلا تا چند جویی عزت و اقبال دوران راشمارهٔ ۴ - در منقب فخر کائنات و خلاصه موجودات خاتم الانبیا (ص)خانه سحر آفرین باز پی فتح بابشمارهٔ ۵ - در مدح حضرت امیرالمومنین علیه افضل الصلوهاز مهر علی بر دل هر کس اثری نیستشمارهٔ ۶ - در مدح عین‌الله الناصره امیرالمومنین(ع)عمر در منقبت حیدر کرار گذاشتشمارهٔ ۷ - در مدح وصی فخر کائنات، حضرت امیرالمومنین(ع)چو اندر باختر، اورنگ حشمت، مهر خاور زدشمارهٔ ۸ - در مدح حضرت جواد(ع)ز سست عهدی بی‌جا جهان کون و فسادشمارهٔ ۹ -در مدحِ حضرتِ امیرالمؤمنین، علیه‌افضلُ‌الصلوةهر که را فیض ازل از بخت برخوردار کردشمارهٔ ۱۰ - در مدح شاه اولیاء(ع)روز ایجاد که حق خلقت دنیا می‌کردشمارهٔ ۱۱ - قصیده در مدحِ مظهرِ العجایب، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع)خوش آن مریض که بر دردِ وی دوا برسدشمارهٔ ۱۲ - در مدحِ یعسوبُ‌الدّین، حضرتِ امیرالمؤمنین (ع)شهی که محضِ وجودش بنایِ عالم شدشماره ۱۳ - در مدح بابِ مدینه علم، امیرالمؤمنین (ع)روزگارِ عُمر را هنگامِ فصلِ اربعین شدشمارهٔ ۱۴ - در مدح صدیقه صُغرا، زینبِ کبرا (ع)چون چشمِ نیم‌مستِ تو غارتگری کندشمارهٔ ۱۵ - در مدح حضرت امام موسی کاظم(ع)عشق جانان هر دلی را کو مسخر می‌کندشمارهٔ ۱۶ - در مدحِ یعسوبِ‌الدین حضرت امیرالمؤمنین (ع)هر که را خواهند در حشمت، سلیمانش کنندشمارهٔ ۱۷ - در مدح شاه اولیاء(ع)در لوح، چون قلم به سخن ابتدا نمودشمارهٔ ۱۸ - در مدح اسدالله الغالب، امیرالمؤمنین (ع)گر علی بعد از نبی بر مؤمنان مولی نبودشمارهٔ ۱۹ - در مدح جنابِ مسلم بن عقیل (ع)مرد را در بذلِ جان، مردانگی پیدا شودشمارهٔ ۲۰ - در مدحِ شاهِ اولیاء، علیِ مرتضی (ع)هدهدِ بادِ بهاری به چمن گشت بَریدشمارهٔ ۲۱ - قصیده در مدح شاه ولایت، امیر مؤمنان (ع)هر دم خدنگِ آفتِ صیادِ روزگارشمارهٔ ۲۲ - مدح شفیعه روز جزا فاطمه زهرا(س)چند ز شهوت زنی به پیکر آذرشمارهٔ ۲۳ - در مدح خواجه‌ی قنبر(ع)باید ای خامه بپرداخت ز نو دفتر دیگرشمارهٔ ۲۴ - در مدح خامس آل عبا حضرت ابی عبدالله (ارواحنا فداه)شاهنشهی که پوشید پیرایه از وجودششمارهٔ ۲۵ - در مدح قمرِ بنی‌هاشم حضرتِ عباس (ع)جهان را دایه دان و خلایق جمله طفلانششمارهٔ ۲۶ - این قصیده از قصایدِ استادنا المعظّم، مرحوم المغفور المبرور، آقا میرزا عبدالمجید، المتخلّص به «وفایی» طابَ ثراه تیمّناً و تبرّکاً ثبت شده بس به دل، شب‌ها فروزم شعله از بادِ وصالشمارهٔ ۲۷ - در نعت فخر کائنات و خلاصه موجوداتنوبهار است و رسد بر شامه از گلشن شمیمشمارهٔ ۲۸ - در مدح عین‌الله الناظره امیرالمؤمنین(ع)بُتا بیا میِ گلگون ز نو به ساغر کنشمارهٔ ۲۹ - قصیده در مدح مظهر العجائب حضرت امیرالمؤمنین(ع)یا علی افتاد از نو بر سرم سودایِ توشمارهٔ ۳۰ - در مدح شاهِ لافتی(ع)ای سَروَری که مدح‌سرایی برایِ توشمارهٔ ۳۱ - مولودیه در مدح خامس آل عبا(ع)شادی و غم باز توام در جهان برپاستیشمارهٔ ۳۲ - در مدحِ قاتل‌المشرکین، امیرالمؤمنین(ع)خواهی اگر مسِ تنِ خود کیمیا کنیشمارهٔ ۳۳ - در مدحِ قاتلِ کفار، وصیِّ احمدِ مختار استتورا چون جمع شد امروز، اسبابِ توانایی