قصاید
شمارهٔ ۱دلا دیدی که در درماندگی هاشمارهٔ ۲بر باد داد زلف مجعد راشمارهٔ ۳ما را نبود جز بتو امید مراعاتشمارهٔ ۴غرقیم در محیط غم ای کشتی نجاتشمارهٔ ۵دمی به عمر نبودم از این خیال آزادشمارهٔ ۶به ما عید مولود شاهی مبارکشمارهٔ ۷چون موج زن شد در ازل دریای ذات‌ذوالکرمشمارهٔ ۸نفس گردیده جری جرم فزون طاعت کمشمارهٔ ۹به سیزده از رجب آن بی‌قرینشمارهٔ ۱۰مطلق الذاتی که او دارنده اشیاستیشمارهٔ ۱۱جهل بر هم کتاب عقل و دفترای طولانیشمارهٔ ۱۲گل چرا ماند به گلشن بعد فوت گلعذاری