قصاید
شمارهٔ ۱فی توحید الباری عز اسمهشمارهٔ ۲فی نعت النبی علیه الصلوة و السلامشمارهٔ ۳منم چو گوی به میدان فسحت مه و سالشمارهٔ ۴فی العزلةشمارهٔ ۵مرا دل از همه عالم گرفته ستشمارهٔ ۶رخشنده جرم خور که بر این سبز طارم استشمارهٔ ۷صبح ازل به خامه زرین آفتابشمارهٔ ۸منزلی خوش خانه ای دلکش مقامی دلگشاستشمارهٔ ۹این ملمع پیکر فیروزه رنگ زرنگارشمارهٔ ۱۰قبه بر کیوان رساند این کاخ گردون آستانشمارهٔ ۱۱اینچنین عالی بنا در عرصه عالم کم استشمارهٔ ۱۲کی بر این عشرت سرا خاطر نهد ارباب رازشمارهٔ ۱۳گر به گستاخی گرفتم بر زبان اوصاف شاهشمارهٔ ۱۴جواب نامه یعقوب سلطانشمارهٔ ۱۵چیست آن شاهد سفید عذارشمارهٔ ۱۶طوبی لبقعه خضعت عندها الجباهشمارهٔ ۱۷طوبی لروضة سجدت ارضها الجباهشمارهٔ ۱۸برخوان لاجورد درین طرفه خانقاهشمارهٔ ۱۹این خانه چه خانه ست پریخانه چین استشمارهٔ ۲۰خاک ازین عالی بنا بر کاخ گردون سرکشیدشمارهٔ ۲۱اتتنی من لدی نجم الافاضلشمارهٔ ۲۲سقاک الله یا خیر المغانیشمارهٔ ۲۳حبذا منزلی که چرخ برینشمارهٔ ۲۴بنامیزد این منزل روح پرورشمارهٔ ۲۵زین مروح خانه بادی می وزد بس دلپذیرشمارهٔ ۲۶چیست خور در خم این دایره خرگاهیشمارهٔ ۲۷بنامیزد این منزل روح پرور