شمارهٔ ۱۹
این خانه چه خانه ست پریخانه چین استپر حور یکی غرفه ز فردوس برین است
درآب و گل این لطف تصور نتوان کرداز طارم چرخ آمده برجی به زمین است
قصر ارم آن کش به جهان مثل نیابندگویند چنین است ولیکن نه چنین است
این بقعه نگین دور افق حلقه خاتموین خانه پر نقش در او نقش نگین است
پیداست دراو صورت هر معنی پنهانگویا دل روشن شده اهل یقین است
از نور درون حاجت خورشید نداردخورشید برون وی ازان خاک نشین است
بر صف نعالش فلک از بس که جبین سودتابان شده چون نعل هلالش ز جبین است
در فرش وی از سقف نماید همه نقشیهرکس که درآن آینه بیند همه بین است