قطعات
قطعه شمارهٔ ۱خداوندا از افراط شراب شرب دوشینهقطعه شمارهٔ ۲خواجه از فرط بزرگی همچو کون شد که دماغقطعه شمارهٔ ۳ای سکندر دولتی کاوصاف لطفت دم به دمقطعه شمارهٔ ۴یک حدیثم یادگارست از پدرقطعه شمارهٔ ۵دوش چون در تتق غیب بخوابانیدمقطعه شمارهٔ ۶خداوندا چنین شهری که از آب و هوا خاکشقطعه شمارهٔ ۷هوس مملکت چرا نبودقطعه شمارهٔ ۸بر آستان رفیع خدایگان جهانقطعه شمارهٔ ۹آصف ثانی رشیدالحق والدین آنکه هستقطعه شمارهٔ ۱۰به سال هفتصد و هفتاد و پنج گشت خرابقطعه شمارهٔ ۱۱شنودم که می‌گفت بشوده به شیخقطعه شمارهٔ ۱۲جهان جود و مروت سپهر فضل و کرمقطعه شمارهٔ ۱۳ای خداوندی که پر شد گنبد فیروزه رنگقطعه شمارهٔ ۱۴ای عذار تو از آفتاب تا بی یافتقطعه شمارهٔ ۱۵چشم و چراغ شرع که ذات منورتقطعه شمارهٔ ۱۶ای سرفراز شهی کز بن دندان چو خلالقطعه شمارهٔ ۱۷به نسب نیست نسبت مردمقطعه شمارهٔ ۱۸تاج بخش خسروان شاهی کز آب تیغ اوقطعه شمارهٔ ۱۹شهی که شنقر عنقا شکار او را ماهقطعه شمارهٔ ۲۰زهی آصف کز صفاتی کز کفایتقطعه شمارهٔ ۲۱الا ای آفتاب مشرق فضلقطعه شمارهٔ ۲۲ای جهانگیری که وقت رفتن و باز آمدنقطعه شمارهٔ ۲۳تا مادر زمانه بتایید نه پدرقطعه شمارهٔ ۲۴پادشاها ز عمر خویش مراقطعه شمارهٔ ۲۵دادند اشتری دو سه نواب شه مراقطعه شمارهٔ ۲۶می که نفع است درو در خوردستقطعه شمارهٔ ۲۷دیدن خواجگان بلایی بودقطعه شمارهٔ ۲۸دیدمش دوش رخ تراشیدهقطعه شمارهٔ ۲۹شاها یقین که مدح و ثنای تو برترستقطعه شمارهٔ ۳۰چون به قشلاق قرا باغ آمدیمقطعه شمارهٔ ۳۱پادشاها خواست کردن جانم استقبال توقطعه شمارهٔ ۳۲بلقیس ثانی ای که صد پایه رای توقطعه شمارهٔ ۳۳صاحب قران دور فلک خواجه تاج الدینقطعه شمارهٔ ۳۴ایا سحاب نوالی که ابر دریا دلقطعه شمارهٔ ۳۵پادشاها مهد عالی می‌رود سوی شکارقطعه شمارهٔ ۳۶ای جهانبشخ جوانبختی که اهل فضا راقطعه شمارهٔ ۳۷وزیرا جهان قحبه بی وفاستقطعه شمارهٔ ۳۸خواجه از قول باز می‌گرددقطعه شمارهٔ ۳۹ز پیری جهان دیده کردم سوالیقطعه شمارهٔ ۴۰مشیر ملک و صلاح زمانه عزالدینقطعه شمارهٔ ۴۱صدر عالی، کمال دولت و دینقطعه شمارهٔ ۴۲پادشاها صبوح دولت توقطعه شمارهٔ ۴۳ای خیام دولتت برکنده دور آسمانقطعه شمارهٔ ۴۴کنار حرص الا پر کجا توانی کردقطعه شمارهٔ ۴۵ای وجودت سبب راحت و آسایش خلققطعه شمارهٔ ۴۶ای یاد حضرتت چو قدح مایه نشاطقطعه شمارهٔ ۴۷خدایگان وزیران ملک آصف عهدقطعه شمارهٔ ۴۸شها قمری طوق‌دار تو آمدقطعه شمارهٔ ۴۹ایا شاهی که بر الواح گردونقطعه شمارهٔ ۵۰دیدی که محمد مظفرقطعه شمارهٔ ۵۱سپهر فضل و هنر شمس دین که شمس و قمرقطعه شمارهٔ ۵۲ای شهنشاهی که این چرخ مقوس روز رزمقطعه شمارهٔ ۵۳هدهد نامه رسان تاج کرامت بر سرقطعه شمارهٔ ۵۴میر مسعود پیر گشت و هنوزقطعه شمارهٔ ۵۵ایا کریم نهادی که پیش نعمت توقطعه شمارهٔ ۵۶همنشین بدان مباش که نیکقطعه شمارهٔ ۵۷من که باشم که شوی رنجه به پرسیدن منقطعه شمارهٔ ۵۸ای صاحبی که صاحب دیوان چرخ راقطعه شمارهٔ ۵۹فراز تخت معانی چو کوس فضل زنمقطعه شمارهٔ ۶۰ای امیری که شهسوار فلکقطعه شمارهٔ ۶۱شاها مرا به اسبی موعود کرده بودیقطعه شمارهٔ ۶۲کریما گوش کن گفتار نغزمقطعه شمارهٔ ۶۳سحاب بهر یمین پادشاه روی زمینقطعه شمارهٔ ۶۴ای شهنشاهی جوانبختی که در معراج جاهقطعه شمارهٔ ۶۵گر چو گل خواهی که باشی سرخ رویقطعه شمارهٔ ۶۶ایا ستاره سپاهی که آب شمشیرتقطعه شمارهٔ ۶۷گرچه از اندیشه این واقعهقطعه شمارهٔ ۶۸ستاره کوکبه شاها که بنده از دل و جانقطعه شمارهٔ ۶۹پادشاها بندگان درگه احسان توقطعه شمارهٔ ۷۰نوکران میر حاج اختچیقطعه شمارهٔ ۷۱عقل را گفتم که عمری پیش ازین چوپانیانقطعه شمارهٔ ۷۲خسروا این امیر کرمان چندقطعه شمارهٔ ۷۳صد را نوکرانت ز برو زیر شدندقطعه شمارهٔ ۷۴یا رب این قوم چه دم سرد و چه افسردهقطعه شمارهٔ ۷۵خسروا نایبان استیفاقطعه شمارهٔ ۷۶آنانکه مقربان شاهندقطعه شمارهٔ ۷۷ای خداوندی که پیش طبع فیاضت سحابقطعه شمارهٔ ۷۸خسروا یاد می‌کنم هر دمقطعه شمارهٔ ۷۹ای مرغ جان طلب کن ازین آتشین قفسقطعه شمارهٔ ۸۰شاها وزرایی که امینان امیرندقطعه شمارهٔ ۸۱دین پناها کی روا باشد که خلق از مستزادقطعه شمارهٔ ۸۲ای خسروی که دست و دل کامگار توقطعه شمارهٔ ۸۳اول آن است که چون نیت عزلت داردقطعه شمارهٔ ۸۴نفس من اگر چه جانبخش استقطعه شمارهٔ ۸۵هلال غره دولت وجیه دولت و دینقطعه شمارهٔ ۸۶خدایگانا چو شد اشارتت که رهیقطعه شمارهٔ ۸۷چون سر چاه بلا باز شود بر یعقوبقطعه شمارهٔ ۸۸دیگر از خرج پرو دخل کمش چندی قرضقطعه شمارهٔ ۸۹ای جوانبختی که در ایام عدلت باد صبحقطعه شمارهٔ ۹۰ای وزیری که فلک حلقه به گوش در توستقطعه شمارهٔ ۹۱ایا شهی که غبار سپاه منصورتقطعه شمارهٔ ۹۲ای وزیری که دلت همت اگر در بنددقطعه شمارهٔ ۹۳دیگر آن است که محبوب جهان سقری شاهقطعه شمارهٔ ۹۴شبی زبان فصاحت ز منهیان خردقطعه شمارهٔ ۹۵ایا سحاب نوالی که از صریر قلمقطعه شمارهٔ ۹۶شها که بود که از فیض بخشش تو بدوقطعه شمارهٔ ۹۷ایا شمع جمع و چراغ ملوکقطعه شمارهٔ ۹۸پادشاها عالم از انصاف تو معمور شدقطعه شمارهٔ ۹۹کدام پیک مبارک قدم دعای مراقطعه شمارهٔ ۱۰۰طریق نیست سفارش به آسمان کردنقطعه شمارهٔ ۱۰۱شتر وابچه دیار عربقطعه شمارهٔ ۱۰۲خسرو اخاک درگه تو مراقطعه شمارهٔ ۱۰۳اگر هزار گنه بنده‌ای کند نبودقطعه شمارهٔ ۱۰۴پریر روز به حمام در فقیری راقطعه شمارهٔ ۱۰۵آنکه از کبر، یک وجب می‌دیدقطعه شمارهٔ ۱۰۶ای شهنشاهی که از بهر صلاح مملکتقطعه شمارهٔ ۱۰۷کرا مجال بود کز زبان همچومنیقطعه شمارهٔ ۱۰۸عاشثی شمعا از آن رو چون منتقطعه شمارهٔ ۱۰۹خورده بودم غصه بسیار و طبعم بسته بودقطعه شمارهٔ ۱۱۰از آبله جرب تن منقطعه شمارهٔ ۱۱۱گر سر ترک کلاه فقر داری ای فقیرقطعه شمارهٔ ۱۱۲قوی و بزرگ و سرافراز و سرخ رو ناگهقطعه شمارهٔ ۱۱۳ای جهانبخشی که روز و شب چو نور آفتابقطعه شمارهٔ ۱۱۴ای وزیری که ملک جاه تو راستقطعه شمارهٔ ۱۱۵ماه گردون سلطنت ناگاهقطعه شمارهٔ ۱۱۶دارای شرق و غرب که جود و وقار توقطعه شمارهٔ ۱۱۷دوش با من خرد از روی نصیحت می‌گفتقطعه شمارهٔ ۱۱۸پناه زمره اسلام تاج دولت و دینقطعه شمارهٔ ۱۱۹اکمل دولت و دین ای شرف منصب توقطعه شمارهٔ ۱۲۰وجیه دین محمد امیر اسماعیلقطعه شمارهٔ ۱۲۱نظام واسطه عقد گوهر آدمقطعه شمارهٔ ۱۲۲صاحب عادل کمال الدین حسنقطعه شمارهٔ ۱۲۳خدایگانا از حد گذشت و بی مر شدقطعه شمارهٔ ۱۲۴شاها از میان جان و دل بیگاه و گاهقطعه شمارهٔ ۱۲۵صاحب قران مملکت ای آصفی که هستقطعه شمارهٔ ۱۲۶ای خداوندی که هر روز از درتقطعه شمارهٔ ۱۲۷ای کریمی که چون نسیم سحرقطعه شمارهٔ ۱۲۸ای خداوندی که از دریای خاطر دم به دمقطعه شمارهٔ ۱۲۹گر خسیسی زیر بالا کرد و بالایت نشستقطعه شمارهٔ ۱۳۰آصف کفایتا لطف و رافتتقطعه شمارهٔ ۱۳۱خسرو شمس و غرب شمس الدینقطعه شمارهٔ ۱۳۲ای صاحبی که از شرف مدح ذات توقطعه شمارهٔ ۱۳۳ای وزیری که از خدا همه وقتقطعه شمارهٔ ۱۳۴خسرو یم یمین امیر علیقطعه شمارهٔ ۱۳۵زاهد بگ آفتاب سلاطین شرق و غربقطعه شمارهٔ ۱۳۶مردم چشم وزارت، مرکز دور وجودقطعه شمارهٔ ۱۳۷پادشاها هر چه گوید پادشه باشد صوابقطعه شمارهٔ ۱۳۸شاعری سحر آفرینم، ساحری معجز نماقطعه شمارهٔ ۱۳۹ای ز حیای گوهر پاک توقطعه شمارهٔ ۱۴۰ز هجرت نبوی رفته هفصد و چل و چارقطعه شمارهٔ ۱۴۱جهان مجد و معالی رشید دولت و دینقطعه شمارهٔ ۱۴۲میر سید می‌شناسی بنده راقطعه شمارهٔ ۱۴۳حبذا صدر صفحه‌ای که به استقطعه شمارهٔ ۱۴۴صورت لطف الهی شرف ملت و دینقطعه شمارهٔ ۱۴۵هر چه تا غایت به نام او مقرر بوده استقطعه شمارهٔ ۱۴۶چشم من جای تو بود ای نور چشمقطعه شمارهٔ ۱۴۷صاحب سلطان نشان دستور اعظم شمس الدینقطعه شمارهٔ ۱۴۸همی خرید خر و گاو و گوسفند و گلهقطعه شمارهٔ ۱۴۹موجب جمعیت نجوم به عقربقطعه شمارهٔ ۱۵۰ای تاج سر همه افاضلقطعه شمارهٔ ۱۵۱بر بتان، حسن و جوانی مفروشقطعه شمارهٔ ۱۵۲محیط کوه و قار آفتاب ابر عطاقطعه شمارهٔ ۱۵۳در ره بغداد کز هر جانبیقطعه شمارهٔ ۱۵۴ای وزیری که گر ز کلک تو ابرقطعه شمارهٔ ۱۵۵ایا دریای جود و کان همتقطعه شمارهٔ ۱۵۶ز دور دایره این محیط پرگاریقطعه شمارهٔ ۱۵۷ایا کار و بار اعتباری نداریقطعه شمارهٔ ۱۵۸به حق المعرفت هر کس چه داند کازر و نی راقطعه شمارهٔ ۱۵۹چو بر طلول دیار حبیب بگذشتمقطعه شمارهٔ ۱۶۰هر که خواهد که بود پیش سلاطین بر پایقطعه شمارهٔ ۱۶۱مرحبا ای آصف جم قدر کیوان رفعتمقطعه شمارهٔ ۱۶۲سپهرا من از شادیت غارغمقطعه شمارهٔ ۱۶۳جهنمی زنک زن .......