قطعه شمارهٔ ۱۳۹
ای ز حیای گوهر پاک تو غرق عرق زاده بحر عدن
دولت طفل تو که خواهد دمد تا ابدش بوی لبان از دهن
روز نخستین که ز مادر بزاد دایه طفل و کرم ذوالمنن
ساختنش از اطلس گردون قماط داد ز پستان سعدات لبن
روح امینش ز سر سدره گفت انبته الله نباتا حسن
باد قرین تن و جانش مقیم ورد سحرگاه اویس قرن
دور تو با دور فلک متصل عهد تو با عهد ابد مقترن