قطعه شمارهٔ ۹۵
ایا سحاب نوالی که از صریر قلمبه گوش صامعه جز مدحت شما نرسید
به بوی خلق خوشت بح کاروان نسیمسحرگه از طرف تبت و خطا نرسید
نماند در همه آفاق ذرهای که دروز آفتاب دلت پرتو عطا نرسید
به گرد گرد سمندت براق جمشیدیاگر چه بود جهان گرد و باد پا نرسید
قدر ز اطلس سبز فلک قبایی دوختولی به قد بزرگی تو فرا نرسید
خدا یگانا در غیبت آنچه فرمودیبه ما رسید هماندم ولی به ما نرسید
چرا قضیه اسبی که میر با بندهروانه کرد فرومانده و هیچ جا نرسید
سمند سرکش تند تو از طریق وفابه من پیاده بیدست و به چار پا نرسید
دعای من چون به تو میرسد دگر سهل استاگر من ز تو زنجیری رسید یا نرسید