قطعات
شمارهٔ ۱ - قطعهانبار دار صاحب دیوان کشیده تیغشمارهٔ ۲ - قطعهخدا به ظلم نه راضی و بنده ظلم کندشمارهٔ ۳ - قطعهنصیر الملک چون از این جهان رفتشمارهٔ ۴ - قطعهتو ببین کآسمان کج گردششمارهٔ ۵ - قطعهصاحب دیوان وحکمرانی در فارسشمارهٔ ۶ - قطعهدور کن از خویشتن حرص و طمعشمارهٔ ۷ - درجواب جناح حاج «شوریده شیرازی» فصیح الملکای صبا رو ز من اندر بر مجدالشّعراشمارهٔ ۸ - قطعهز اقربا ومالها ای دل مشو شادان که هستشمارهٔ ۹ - قطعهبه خداوند آسمان وزمینشمارهٔ ۱۰ - قطعهمرده ای را به راه می بردندشمارهٔ ۱۱ - قطعهیکی مور برد از ملخ تحفه رانیشمارهٔ ۱۲ - قطعهقوام هیچ ندارد به دلمروت ورحمشمارهٔ ۱۳ - قطعهآن یکی گیرد زنی از بهر مالشمارهٔ ۱۴ - قطعهدرحیرتم زحال قوام وز کار چرخشمارهٔ ۱۵ - قطعهدید روباهی که روباهی دگرشمارهٔ ۱۶ - قطعهحقایق نگار آمد از کربلاشمارهٔ ۱۷ - قطعهتا نبینم تا به من ثابت نگردد چیزهاشمارهٔ ۱۸ - قطعهسینه باشد صد در لفظ عربشمارهٔ ۱۹ - قطعهنه کسی رحم دیده در دل توشمارهٔ ۲۰ - قطعهتا به دست دوست دادم اختیار خویش ارشمارهٔ ۲۱ - قطعهبگو به صاحب دیوان که صاحب ایمان شوشمارهٔ ۲۲ - قطعهخدای داده ولی بنده سد راه شدهشمارهٔ ۲۳ - قطعهآنکه منکر گشت در حق علی منگر بدوشمارهٔ ۲۴ - قطعهکو مشیرالملک تا بیندچه سانشمارهٔ ۲۵ - معماچار حرف است نام دلبر منشمارهٔ ۲۶ - قطعهآخر کار چون بود مردنشمارهٔ ۲۷ - قطعهببین که معتمدالدوله میرود از فارسشمارهٔ ۲۸ - قطعهمشورت کردم از خرد که نهمشمارهٔ ۲۹ - قطعهای امیری که چون تو در بخشششمارهٔ ۳۰ - قطعهآنچنان تنگ گشته دل به برمشمارهٔ ۳۱ - قطعهسه رسدکرده پریشانی عالم را چرخشمارهٔ ۳۲ - قطعهرفیق خوب به است از برادر وفرزندشمارهٔ ۳۳ - قطعهای برادر مجوی از دونانشمارهٔ ۳۴ - معمانام دلبر چهار حرف بودشمارهٔ ۳۵ - قطعهاسم اعظم که خلق می گویندشمارهٔ ۳۶ - قطعهرحم وانصاف درمیانه خلقشمارهٔ ۳۷ - قطعهصاحب دیوان به فارس آمده حاکمشمارهٔ ۳۸ - قطعههر که را روزی فراخ آید به دهرشمارهٔ ۳۹ - قطعهسیم خالص عیار هم گاهیشمارهٔ ۴۰ - قطعهخونین جگرم ز گردش چرخشمارهٔ ۴۱ - قطعهدلکی دارم وزهر طرفششمارهٔ ۴۲ - قطعهآوخ آوخ که قدردانی نیستشمارهٔ ۴۳ - قطعهگرچه به ملک سخنوری شهم اماشمارهٔ ۴۴ - قطعهنبود در همه روی زمین چو کشور فارسشمارهٔ ۴۵ - قطعهکاش با تو آسمان میکرد یک کار از دو صورتشمارهٔ ۴۶ - قطعههر صفاتی که هست ایزد راشمارهٔ ۴۷ - قطعهنیست از جان و دل عزیزتریشمارهٔ ۴۸ - قطعهای رخت چون گل از لطافت و لونشمارهٔ ۴۹ - قطعهپی سواری خود مردمان خرندخریشمارهٔ ۵۰ - قطعهخری با خری گفت منت ز کسشمارهٔ ۵۱ - قطعهمباش از این سپس در بند تحصیل کمال ای دل