شمارهٔ ۵۱ - قطعه
مباش از این سپس در بند تحصیل کمال ای دلکه کافش کاف تشبیه است یعنی مثل مال استی
کمال و فضل را یکسو بنه رو فکر مالی کنکه کس را مال اگر نبود کمال او وبال استی
وگر باشد تو را مالی که هرکس بیند و داندشوی مطبوع هر طبعی نه هیچت گر کمال استی