شمارهٔ ۲۰ - قطعه
تا به دست دوست دادم اختیار خویش ار دل مرا غمگین نه از هجر است و نه از وصل شاد
او مگر دور است از من تا شوم غمگین ز هجرمن مگر هستم جدا زو تا کنم از وصل یاد
هر چه بینم نقش روی دوست می بینم در اوستوه چه نور است این که حق در چشم حق بینم نهاد