شمارهٔ ۴۴ - قطعه
نبود در همه روی زمین چو کشور فارسبه ملک فارس نبودند گر مشیر و قوام
بسی حرام خدا را که این نمود حلالبسی حلال خدا را که آن نمود حرام
هم این شکست دل خلق را ز پیر و جوانهم آن ببست در رزق را به خاص و عام
سفارشی که از این است بدتر از فحش استنوازشی که از آن است بدتر از دشنام
خدای لم یزلی هر دو را کند نابودبه جاه قرب علی هر دو را کند گمنام
الهی آنکه رسد روز عمر این را شبالهی آنکه شود صبح عزت او را شام