اضافات
شمارهٔ ۱ - ترجیع بندما مظهر ذات کبریاییمشمارهٔ ۲ - مستزادای حسن تو دردانه چو ک . . . بنند اعلاشمارهٔ ۳ - مخمس ترکیبای مطلع خوبی رخ چون ماه تمامتشمارهٔ ۴ - مسدس ترکیبای شاه تخت «من عرف »شمارهٔ ۵ - مسمطهرکس که دید خال و خط و موی و روی توشمارهٔ ۶دانی بیان آنکه اذا الشمس کورتشمارهٔ ۷جرمی که کرده ام اگر آری به روی منشمارهٔ ۸توبه کند کسی که به وقت گل از شرابشمارهٔ ۹آدم به سهو کرد خطایی و سجده کردشمارهٔ ۱۰ - ماده تاریخ قتل فضل اللهشرق و غرب از فتنه یأجوج چون شد پرفسادشمارهٔ ۱۱ذات آمد اب اسما، اسم آمد ام فعلشمارهٔ ۱۲سر زلفش دو عالم را به یک جو برنمی‌آردشمارهٔ ۱۳گرچه شیطان الرجیم از راه انصافم ببردشمارهٔ ۱۴خدا را، مصطفی را، مرتضی راشمارهٔ ۱۵هرکه باید فیض از «من عنده علم الکتاب »شمارهٔ ۱۶بر بساط عشق این شطرنج ذاتشمارهٔ ۱۷ای «سقاهم ربهم » نام لبتشمارهٔ ۱۸گر مرا پیش سگانش نیست عزت، دور نیستشمارهٔ ۱۹از نسیمت نفخه عیسی دمی استشمارهٔ ۲۰پرده از رخسار خود بردار بازشمارهٔ ۲۱ای جهان عشق بی رویت حرامشمارهٔ ۲۲آفتاب مشرق از مغرب زمینشمارهٔ ۲۳ای نسیم سحری! غالیه‌بار آمده‌ایشمارهٔ ۲۴چه مرغ است آن که دارد بیست و یک حرفشمارهٔ ۲۵من آن مردم که پیش از مرگ مردمشمارهٔ ۲۶آن کتابی که پر ز اسرار است