قصیدهٔ دوم در مدح سلطان یعقوب
بخش ۱ - قصیده دوم (در مدح سلطان یعقوب)حمد بیحد و سپاس بیقیاس مر حضرت عزت را جلت نعمایه و عظمت کبریایه:بخش ۲ - قصیده مصنوع ثانی در مدح سلطان یعقوبهوای جنت کویت نسیم عنبر باربخش ۳ - دایرهاگر چه شوخ من از دیدن منت رنجستبخش ۴ - دایره مجتلبهربودی از ازل این گوی لطف و حق دادتبخش ۵ - دایره متفقهبه تخت عرش ترا چون مقام شد از بختبخش ۶ - دایره مشتبههاز آن نبود کسی چون تو در جهان هرگزبخش ۷ - دایره موتلفهمگو فلک چو تو خود آورد بصد دورانبخش ۸ - دایره مختلفهیقین که کس نگرفته چو تو جهان از عدلبخش ۹ - دایره منتزعهنه رهروان بره از پاس عدلت آزردهبخش ۱۰ - دایره تدویرایا شهی که بجان اهلیت گهر افشاندبخش ۱۱ - از ابیات مصنوعه این غزل بیرون میآیدای حسن تو آفت درونهابخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیستسرور دهر بحر جود و کرم