بخش ۱۲ - این قطعه از حشو مصارع اول قصیده مستخرج می شود و از الف خالیست
سرور دهر بحر جود و کرممنبع لطف و گنج علم و هنر
جز تو درد هرکیست کش همه دلبسته در بندگی چو بنده کمر
جز ره مرحمت نمی پوییجز برحمت نمیکنی تو نظر
هر که پیشش ز لطف تو خبرینه گریزش ز جود تو نه گذر
دیده پیوسته بر رهت دیدهکه ز صد غصه میرهد یکسر
قصه لطف تو چو دردل گشتدل گشودش بیمن لطف تو در
سخنم ختم شد به تحسینتمهر کردم بمدح تو دفتر
این رباعی از حشو قطعه مذکور مستخرج میشود و در هر مصرع«لطف» لازم است
جود تو دهد ز رحمت و لطف خبرلطفت نکند ز رحمت وجود گذر
پیوسته رهی قصه لطف تو کندکز غصه رهد بیمن لطف تو مگر
این قطعه از حشو مصارع ثانی قصیده بیرون میآید و از نقطه خالیست
داور کام ده مالک ملکحاکم عدل دار الاسلام
کام مردم کرم او همه دمکرم او همه را کام مدام
همه در کار دل اهل کرمهمه در کام دل اهل کلام
کار او در همه حال آمده مهرمهر او در همه دلها مادام
داد او را کرم عام و مراآمده در کرم او همه کام
طمع اهل ورع کرده حلالهوس اهل هوا کرده حرام
دور ملک ملک اورا همه عمرسال و ماه و مه و سال آمده رام
این رباعی از حشو این قطعه مستخرج میشود و در هر مصرع آن کرمی لازم است
کام دل او کار کرم در همه حالکار کرم او مدد اهل کمال
او را کرم عام و طمع کار همهداده کرم او هوس اهل سیوال
تمت القصیده ا لثانیه