شمارهٔ ۸

۴۲ بیت

آشوب بهم برزده ذرات جهان راکامشب شب قتل است

هنگامه حشر است زمین را و زمان راکامشب شب قتل است

با آنکه در این منظره کآن طارم علوی استو از رنج نشان نیست

آورده ببین دیده کیوان یرقان راکامشب شب قتل است

برجیس که آمد ز ازل قاضی مطلقزین فتوی ناحق

بیم است که تبدیل کند نام و نشان راکامشب شب قتل است

در پهنه میدان فلک فارس بهرامچون ترک عدوکام

بر فرق زند پنجه نیروی و توان راکامشب شب قتل است

رسم است به هنگام سحر خنده خورشیداز شرم نخندید

یا ظلمتش از قیر برآکنده دهان راکامشب شب قتل است

ناهید که در بزم شهود آمده با چنگبربط زده بر سنگ

و از پرده دل ره زده آهنگ فغان راکامشب شب قتل است

تیر آنکه به طومار نهد دفتر کیهانز آن دست پریشان

کز بهت تمیزی نکند سود و زیان راکامشب شب قتل است

مه را که جهان گر همه پرماتم و شور استاو را شب سور است

بر کرده به تن کسوت ماتم زدگان راکامشب شب قتل است

زیر و زبر چرخ و زمین و آنچه در او هستیکباره شد از دست

امکان تمکن چه مکین را چه مکان راکامشب شب قتل است

در سینه و چشم آتش آه اشک جگرگونچه عالی و چه دون

از ماهی و مه در گذرد پیر و جوان راکامشب شب قتل است

ترسم که ز اشراق تو تا روز قیامتخورشید امامت

غارب شود ای صبح نگهدار عنان راکامشب شب قتل است

گفتم به فلک منطقه برج دو پیکرهست از پی زیور

گفتا نه پی نظم عزا بسته میان راکامشب شب قتل است

اجرام فلک را که به اعدا سر یاری استبس ذلت وخواری است

بر ماه رسد پرده دری دست کتان راکامشب شب قتل است

شاید که نگردد شب امید فلک روزای آه فلک سوز

بر خیز که آتش زنم این تخت روان راکامشب شب قتل است

ای دیده بخت ار چه ندیدم کم و بسیارخود چشم تو بیدار

شرمی کن و از سر بنه این خواب گران استکامشب شب قتل است

تن خانه اندوه چه ویران و چه آبادچه بنده چه آزاد

دل جایگه درد چه پیدا چه نهان راکامشب شب قتل است

پوشیده و پیداست در این صبح سیه روزبس شام غم افروز

ای مرغ سحر خیز فروبند زبان راکامشب شب قتل است

ای جسم گران جان من ای جان سبکبارزی پهنه پیکار

در تاز و مهیای فدا شو تن و جان راکامشب شب قتل است

در معرکه راندن نتوانی به جدل خونز اشک جگرگون

سیل سیه انگیز کران تا به کران راکامشب شب قتل است

کار دو جهان بود اگر افزود و اگر کاستاز دولت و دین راست

آوخ که خلل خاست هم این را و هم آن راکامشب شب قتل است

سردار بست اسلحه بالای خمیدهوین آه کشیده

مردانه به چالش بکش این تیغ و سنان راکامشب شب قتل است

خلاصه

هوش مصنوعی: شعری که ارائه شده به شب قتلی اشاره دارد که در آن همه چیز به هم ریخته و کاملاً بی‌نظم است. شاعر به لحظه‌ای می‌نگرد که سرنوشت انسان‌ها و ذرات جهان تحت تأثیر یک رویداد بزرگ قرار می‌گیرد. در این شب، تضاد بین نور و تاریکی، شادی و اندوه، و قدرت و ضعف به وضوح احساس می‌شود. شاعر به وضعیت پرتنش و ناامن دنیا اشاره کرده و از ناامیدی و دلشکستگی جامعه سخن می‌گوید. او از تاثیرات این شب بر آسمان و زمین و وجود انسان‌ها صحبت می‌کند و به درد و رنجی که در دل و جان افراد وجود دارد، می‌پردازد. به طور کلی، این شعر تصویری از یک شب مخوف و وحشت‌انگیز را به تصویر می‌کشد.