شمارهٔ ۸
دارم هوای عشق تو عمریست بر سرابهر خدا ز راه وفا هیچ نگذرا!
در ملک عشق مسند شاهی گزیدهامتا کردهام ز نقش کف پات افسرا!
هر مدعی به دعوی عشقت نه صادق استدارم ز رنگ زرد بهر تو محضرا!
مرغ دلم به سوی تو پرواز میکندباشد رسا به شوق وصال تو شهپرا!
آهم نمیکند به دل سخت او اثراو راست دل مگر از سنگ مرمرا؟!
دی با قد بلند گذر کرد سوی باغافتاد سرو و طوبی و شمشاد و عرعرا!
طغرل به کسب نکهت گیسوی او مگرشوری است بین باد صبا بین صرصرا؟!