شمارهٔ ۸۰

۳ بیت

همچون سبوی خالی، پر سازم از هوایشدر بزم او چو از دل بیرون کنم هوس را

تا کی نهان بماند سرمستی ام،کزین مینکهت کند خبردار، صدکوچه ره عسس را

آن عندلیب مستم، کز سرزمین خواهشمی آورم به دامت، بر دوش خود قفس را