شمارهٔ ۸۱

۴ بیت

ناصح از پند تو بیزارم، چه می گویی مرامی کند حرف تو آزارم، چه می گویی مرا

گفتی از دست محبت می شود حالت خرابمن خراب از دست این کارم، چه می گویی مرا

می کنی عیبم که پیشت سبحه و سجاده نیستاز پی ناقوس و زنارم، چه می گویی مرا

چند گویی هر نفس بر گرد خال او مگردتا بود آن نقطه، پرگارم، چه می گویی مرا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده به ناصح (پنددهنده) می‌گوید که از نصایح او دل‌زده شده و از حرف‌هایش رنج می‌برد. او به انتقاد ناصح نسبت به عشق و محبت پاسخ می‌دهد و می‌گوید که او دچار حالت خراب است و این را حاصل عشق می‌داند. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که ناصح او را به عدم توجه به اصول دینی متهم می‌کند در حالی که او به دنبال عشق است. در انتها، گوینده تاکید دارد که هرچقدر هم که ناصح نصیحت کند، او نمی‌تواند از عشق و دلبستگی خود دست بردارد.