پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۷۹

شمارهٔ ۷۹

۱ بیت

ساقی! بط می در قفس طاقچه حیف استاین مرغ،بود بر سر زانوی تو زیبا

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و ارزشمندی لحظاتی اشاره می‌کند که در آن مرغی زیبا (نماد عشق یا معشوق) در قفس قرار دارد. شاعر به ساقی (موسسهٔ شراب) سفارش می‌کند که آن را به هدر ندهد و از زیبایی‌هایی که در دسترس است، لذت ببرد. در واقع، این اشعار دعوت به بهره‌مندی از لحظات زیبا و گران‌قدر زندگی است.

پیشینشمارهٔ ۷۸ پسینشمارهٔ ۸۰

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی