پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۵۶۸

شمارهٔ ۵۶۸

۱ بیت

برآرد اشکها رنگ کبوترهای صحراییچو آب آید به چشم از یاد آن چاه زنخدانم

خلاصه

هوش مصنوعی: این دو بیت شعری از شاعری عشق و احساس را توصیف می‌کند. در آن، شاعر به یادآوری چهره محبوبش می‌پردازد و اشک‌هایش را با رنگ کبوترهای صحرایی مقایسه می‌کند. هنگامی که خاطره‌ی آن فرد در ذهنش زنده می‌شود، چشمانش پر از اشک شده و به یاد چاه زنخدانش می‌افتد، که نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و ارتباط عاطفی اوست.

پیشینشمارهٔ ۵۶۷ پسینشمارهٔ ۵۶۹

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی