گنج

شمارهٔ ۵۶۹

۲ بیت
بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضاداشت حکم میزبان، گر میهمانی داشتیم
چرخ دون همت، به هفتاد و دو تن آبی ندادما تن تنها، به او امید نانی داشتیم