پرش به محتوا

گنج

گنج›طغرای مشهدی›ابیات برگزیده از غزلیات›شمارهٔ ۵۶۴

شمارهٔ ۵۶۴

۱ بیت

هرگز نمی گیرد کسی جز درد، بازوی مرادر کنج تنهایی، زغم، چون دست بر رو می زنم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به احساس تنهایی و درد عمیق اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌کس جز درد او را درک نمی‌کند و وقتی در تنهایی خود غمگین است، دستانش را به صورتش می‌زند تا اندوهش را تخلیه کند.

پیشینشمارهٔ ۵۶۳ پسینشمارهٔ ۵۶۵

متن‌ها از گنجور؛ سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.

قلم وزیرمتن — میزبانی محلی