گنج

شمارهٔ ۴۹۵

۳ بیت
بس که از سنگینی جان، کنده پای خودیمعمرها چون آسیا گشتیم و در جای خودیم
چون بط می می دویم از بهر کام دیگرانعشرت افروز حریفان، محنت افزای خودیم
هر طرف صد داغ حسرت بر تن ما ریختهاشک ریزان همچو طاووس از تماشای خودیم