شمارهٔ ۳۹۶ ۲ بیت خاک غربت شود اندوه وطن را درمانآشنا زخم چو زد، مرهم بیگانه ببند آبرو می رود از دست، به آمد شد غیرچون حباب از همه جانب ره کاشانه ببند