گنج

شمارهٔ ۳۹۵

۳ بیت
در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسدمینا جدا، پیاله جدا، می جدا رسد
گل سر به نازبالش بلبل نمی نهددر گلشنی که پای نسیم حیا رسد
چون طفل غنچه، از گل کم قسمتی مراتا پیرهن ز کف نرود، کی قبا رسد