شمارهٔ ۳۹۷ ۲ بیت پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروانجز فغان خود به من صوت و صدایی برنخورد برگ کاهم، لیک از بی طالعیها بر سرمجذبه شوقی نیامد، کهربایی برنخورد