گنج

شمارهٔ ۳۲۰

۲ بیت
گر به میخانه رسد زاهد افسرده نفسآتش باده شود دود و ز روزن برود
تا به کی خفته بود اشک به گهواره چشم؟بگذارید که این طفل به دامن برود