گنج

شمارهٔ ۱۳۲

۳ بیت
دارم از سرچشمه، رو در دشت حیرانی چو آبگاه شهری می شوم، گاهی بیابانی چو آب
قمریان همدوش سرو و بلبلان دمساز گلمن ندیدم زین گلستان غیر حیرانی چو آب
در تکبر همچو خاکی، در سبکروحی چو بادآتشی در قتل ما، در پاکدامانی چو آب