شمارهٔ ۱۳۳

۲ بیت

پر شده پیمانه ام، ظرف ندارد اجلورنه ز من می گرفت، در عوض جان، شراب

گر ز دو چشمت به هم،عشوه رسد، دور نیستزان که به هم می دهند، باده پرستان شراب