شمارهٔ ۹۷

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ادش۶ بیت

چه دامست این که هر مرغی که می‌گردد گرفتارشنمی‌آید به خاطر پر گشودن‌های گلزارش

عجب نبود ز خاکش تا قیامت بوی خون آیدبیابانی که آب از دیده من می‌خورد خارش

ندارد آگهی از محنت شب‌های مهجورانکسی کو شب به راحت خفته باشد در بر یارش

مگیر از ساقی دوران قدح گر زندگی خواهیکه از زهر جفا لبریز باشد جام سرشارش

درین بستان بود طبع من آن طوطی که می‌ریزدبه جای شهد زهر و جای شکر خون منقارش

طبیب از دولت وصل تو کامش کی شود حاصلهمان بهتر که باشد با غم هجری سرو کارش

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان درد و رنج ناشی از جدایی و فراق می‌پردازد. او اشاره می‌کند که هر موجودی که به سوی زیبایی‌ها می‌رود، ممکن است گرفتار چنگال مشکلات شود. بوی خون از خاکی که در آن درد و غم وجود دارد، نه‌تنها طبیعی است بلکه حاکی از غم و هزاران شب تاریک بدون عشق است. شاعر به ساقی توصیه می‌کند که از زندگی لذت ببرد و در عین حال از غم و درد جدایی یاد می‌کند. او همچنین به طبیب اشاره می‌کند که حتماً برای درمان دردهای خود نیاز به وصال و نزدیکی به محبوبش دارد، اما گاهی بهتر است که با غم جدایی دست و پنجه نرم کند. در نهایت، شعری پر از احساس ناامیدی و آرزوی وصال است.