شمارهٔ ۸۲

قافیه: اریبراید۱۱ بیت

زبامی چو بینم که ماهی برآیدبه یاد توام از دل آهی برآید

زدل هر دمم گرنه آهی برآیدکی از کنج چشمش نگاهی برآید

ندارد ملک چون سرداد خواهانچه از ناله دادخواهی برآید

بسی تیره روزم، بود کز کناریشبم را فروزنده ماهی برآید

خوشم با جفایش دلی چون شکیبمکه نپسندد از سینه آهی برآید

زمردم نهان ریز خونم مباداکه فردا بقتلم گواهی برآید

بود کز تو ای ابر رحمت زخاکمگلی گر نروید گیاهی برآید

رسد آنچه بر ما ز فیض گدائیکه از همت پادشاهی برآید

بتاج شهان گرزند خنده شایدگلی گر ز طرف کلاهی برآید

بود گر امید وصالی چه پروابه هجران اگر سال و ماهی برآید

ز بس ناتوانی، طبیب جفاکشز دل ناله‌اش گاه‌گاهی برآید