شمارهٔ ۱۰۱

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ل۷ بیت

نگشاید دلم از وصل به هجران نزدیکچه فروغی دهدم شمع به پایان نزدیک

مکن از گریه مرا منع که واپس نروداشگ گرمی که رسیدست به مژگان نزدیک

گریه امشب همه شب گرد دلم می‌گرددشده گویا اثری باز با فغان نزدیک

دلخراشست دگر ناله مرغان پیداستکه رسیدست خزانی به گلستان نزدیک

من و از دور نگاهی به تو، آن بختم کوکه نشینی به من بی‌سر و سامان نزدیک

شمع آخر شد و پروانه ز پرواز نشستنشد این تیره شب هجر به پایان نزدیک

باخبر باش درین بادیه از عشق طبیبکآتش از دور نماید به بیابان نزدیک

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات عمیق خود از جدایی و دلتنگی می‌پردازد. او بیان می‌کند که دلش به خاطر فاصله‌ای که از محبوبش دارد نمی‌تواند آرام بگیرد و وجودش پر از غم و اندوه است. گریه‌اش نیز نمی‌تواند متوقف شود و احساس می‌کند که شب‌های تاریک جدایی هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسند. او همچنین به تصویر زیبایی از شمع و پروانه اشاره می‌کند که نمایانگر عشق و دلسوزی است، اما این وضعیت ناپایدار و تیره به نظر می‌رسد. شاعر در نهایت از عشق به عنوان چیزی یاد می‌کند که حتی در دوردست‌ها نیز می‌تواند نمایانگر روشنایی و امید باشد.