شمارهٔ ۳۵ - بازار سنبل

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: لبشکند۵ بیت

ترک من، چون حلقهٔ مشکین کاکل بشکندلاله را دلخون کند، بازار سنبل بشکند

ور خرامان سرو گلنارش کند میل چمنسرو را از پا در اندازد، دل گل بشکند

تا هلال ابروی جانان ز چشمم دور شداندر این ره، سیل‌ها باشد که صد پل بشکند

چون نسیم صبحگاهی پردهٔ گل بردردخار غم اندر دل مجروح بلبل، بشکند

ای صبوحی سرّ و حدت را، ز دست خود مدهتا خیال زهد و تقوا را توکّل بشکند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساسات عمیق خود در مورد عشق و فقدان صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر ترک عشقش (عاشقش) مانند حلقه موی مشکین بشکند، دل لاله را می‌آزارد و زیبایی چمن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، دوری هلال ابروی محبوبش باعث می‌شود تا سیلاب‌های غم به وجود بیاید. شاعر به اشکال متنوعی از غم و درد اشاره می‌کند که بر اثر این جدایی بروز می‌کند. او همچنین از عدم تسلط بر خود صحبت می‌کند و نگران است که زهد و تقوای خود را به خاطر عشق از دست بدهد. در کل، شعر بیانگر عواطف عمیق عاشقانه و دلتنگی شاعر است.