شمارهٔ ۲۱ - آتشی در خرمن

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: انمگرفت۷ بیت

عشق آمد دامن جانم گرفتشحنهٔ شوقم گریبانم گرفت

عشوه‌ای فرمود چشم کافرشزاهد دین گشت و ایمانم گرفت

رشته ای در کف ز زلف سر کششگرچه مشکل آمد آسانم گرفت

آفتابی گشت تابان در مهشتحت و فوق و کاخ و ایمانم گرفت

از شراره آه و برق سینه سوزآتشی در خرمن جانم گرفت

بس ز گلها بی‌وفائی دیده امخیمهٔ گل از گلستانم گرفت

چون صبوحی عاقبت لعل لبتدر میان آب حیوانم گرفت

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربه عمیق و جذاب عشق سخن می‌گوید. عشق مانند نیرویی قوی، وجود او را تسخیر کرده و احساسات مختلفی را در او بیدار کرده است. چشمان معشوق، او را به دینی جدید می‌کشاند و زیبایی‌های عشق، هرچه دشوار به نظر می‌رسد، برای او آسان می‌شود. شاعر به تصویر کشیده است که این احساسات، نه تنها درون او را دگرگون می‌کند، بلکه به زندگی و ایمانش نیز عمق می‌بخشد. او اشاره می‌کند که حتی در میان ناملایمات و بی‌وفایی‌ها، عشق همچنان وجودش را سرشار می‌کند و در نهایت، آن را به نوعی نوشیدنی زنده‌کننده تشبیه می‌کند.