گنج

شمارهٔ ۱۳

بسکه بر هم زد ز ترکش خانه زنبور راکرد چون مژگان به چشمم ظلمتستان نور را
کشتزار بی نیازی را غباری حاصل استخرمن آید در نظر نقش پی ما مور را