گنج

شمارهٔ ۱۲

ز بی سرمایگی دادم سرانجامی سر خود رابه دست صد شکست دل سپردم ساغر خود را
چنان سیر چمن شد در گرفتاری فراموشمکه هرگز از قفس نشناختم بال و پر خود را