گنج

شمارهٔ ۱۴

رخصت طوفان دهم گر اشک عالمگیر راگم کند چون موج دریا رشته تدبیر را
دل که بی آه است خواهم از نظر افکندنشبر میان بهر چه بندم ترکش بی تیر را