شمارهٔ ۷۸۷

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: وشکردهایم۶ بیت

تا نکته ای ز علم و ادب گوش کرده ایمتکرار ناله از لب خاموش کرده ایم

عقل آمد و به راه جنون دست ما گرفتآمد به کار آنچه فراموش کرده ایم

از ما تمیز نیک و بد آسمان مپرسدانسته زهر بیخبری نوش کرده ایم

هر زخم سینه چاک گریبان شعله ای استدل پاره اخگری است که خس پوش کرده ایم

زاهد اگر ملک شده آگه ز راز نیستنام پیاله ماه شفق پوش کرده ایم

ز آن پیشتر که کینه فرامش شود اسیربا خصم جام صافدلی نوش کرده ایم

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجربه‌های زندگی و علم و ادب اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که ما با شنیدن و تکرار ناله‌های خود، به فراموشی رسیده‌ایم. عقل به ما کمک می‌کند تا به راه جنون قدم بگذاریم و به یادآوری آنچه فراموش کرده‌ایم بپردازیم. از ما نیکی و بدی را نپرسید، زیرا ما در بی‌خبری زهر را نوشیده‌ایم. زخم‌های ما نمایانگر دردهای عمیق‌تری هستند که در دل داریم. زاهدان با وجود اینکه به رازهای زندگی آگاه نیستند، درک دقیقی از مسائل ندارند. در نهایت شاعر از توصیه‌های میان خود و دشمنی می‌گوید که باید به دوستی و صفا بپردازیم.