شمارهٔ ۷۶
زلف ساقی گر نیندازد گره در کار ماسبحه گردد شرمسار زهد از زنار ما
برگ باغ بی ثمر آیینه آیینه شدشهپر طوطی شود خار سر دیوار ما
در پناه غنچه ریگ روان سر کرده (ایم)منتی از اختلاط گل ندارد خار ما
نا امیدی کارش از مطلب روایی هم گذشتخاطر ما بیش از این غافل مباش از کار ما