شمارهٔ ۷۲۰
در وفا داری طلسم بیوفایی بسته امتا دچار او شدم دل بر جدایی بسته ام
دامها دارد نهانی با کشاکشهای عشقخویش را عمدا به زنجیر رهایی بسته ام
بسته ام چشم امید از مهربانیهای خلقاز شکست خویش دست مومیایی بسته ام
فارغم از اختلاط غیر و دارم یاد دوستدورگردم تهمتی بر آشنایی بسته ام
توبه کردم تا رسم در خاطر ساقی اسیرپارسایی را به خود از نارسایی بسته ام