شمارهٔ ۵۶۷

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: انیراچهشد۵ بیت

می کنم پرواز ذوق جانفشانی را چه شددر جوانی حال ایام جوانی را چه شد

من نمی نالم ز شرم اما کرم را سجده ایرحم استغنا و عجز ناتوانی را چه شد

باده می نوشیم اما نشئه ای در کار نیستشادمانی هست درد شادمانی را چه شد

مو به موی عالمی از وحشتم در آتش استدوست معذور است و دشمن مهربانی را چه شد

یک سخن با محرم و بیگانه می گویم اسیرمهربانی از شما نامهربانی را چه شد

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی حال و روز خود در جوانی می‌پردازد و از تغییرات و احساساتی که تجربه کرده است، صحبت می‌کند. او از بی‌حالی و ناامیدی جوانی یاد می‌کند و به فقدان شادمانی و معانی زیبا در زندگی اشاره می‌نماید. شاعر همچنین نسبت به وضعیتی که در آن به دوستان و دشمنان خود می‌نگرد، ابراز تأسف می‌کند و سوالاتی را دربارهٔ عشق و محبت مطرح می‌کند. در نهایت، او از دردهای ناشی از دوری و بی‌مهری غمگین است و به یادآوری عشق و محبت در دنیای از آز و حرمان می‌پردازد.